Mijn oma, de moeder van mijn moeder heette Margaretha. Ik heb haar niet gekend maar ik draag haar naam. Margaretha komt waarschijnlijk van het Babylonische woord ‘mâr galliti’ wat dochter van de zee betekent. Misschien dat ik daarom zo graag op het strand ben. In 2005 schreef ik het lied Zee Zout Water, de introsong van deze website. Je hoort Henk de Ligt die mij begeleidt op de contrabas, hij maakte het arrangement.

Sinds ik aan de Noord Hollandse kust woon, drijf ik vaak in zee. Ik hou van het spel van licht en wind, van zand en water en van de dieren die hier leven. De schoonheid van alles wat aanspoelt trekt mijn aandacht. Ik ontdek de vormen van zeewier, de zachtheid van een veer en het schrijvende scherpe helmgras. Liggend in het zand maak ik hier foto’s van.

De foto’s die ik maak op het strand in Schoorl aan zee nodigden uit tot schrijven. In mei 2017 verscheen het foto-album met cd: ‘Orktavie’. Acteur en schrijver Philippe Malassagne geeft in deze Franse beeldvertelling zijn stem aan wonderlijke wezens die zich laten zien in de onbeweeglijkheid van de foto’s in het zand. Met mijn dochter Rosalie maakte ik een minihoorspel voor kinderen bij een serie foto’s die ik maakte van een zandzagertje in de duinen. Zij schreef de tekst voor dit hoorspel.

Zingen zit ons in het bloed. Vanuit een klassieke zangbasis ontdekte ik het plezier om te improviseren. Ik zong in het Middeleeuws ensemble Cercamon o.l.v. wijlen Lida Dekkers en via verschillende wegen ontwikkelde ik mijn solostem.

Het werken met zanger en coach Jonathan Hart-Makwaia uit New York stimuleerde mij om eigen songs te maken en deze zingend aan de piano uit te voeren. Met zangeres en actrice Meyung Kim(NY) gaf ik vanaf 2005 diverse dubbelconcerten met onze eigen songs in Amsterdam en New York. In 2007 produceerde ik met mijn broer Hans de meertalige CD ‘Si, un jour…’, ‘Op een dag…’. Het is een album vol levensvragen geworden, steeds op zoek naar kleuren van mijn gevoel die in klank en woorden tot uiting komen.

‘Rien ne m’étonne’, ‘Niets verbaast me’ is de titel van een Frans lied dat ik schreef na het overlijden van mijn vader. In 2012 maakte ik met filmmaker Maher Al Sabbagh een videoclip van deze song. We gaan terug naar de beukeboom waarin ik vroeger klom, de kwekerij van mijn ouders in Boskoop, het dorp van mijn jeugd. In dit unieke dorp aan het water ben ik net als mijn moeder ook moeder geworden. Ik richtte twee kinderzanggroepen op en later een improvisatiekoor.

Samenwerken en improviseren met andere muzikanten vind ik boeiend.  Met organist en pianist Peter Verhoogt geef ik regelmatig concerten. Sinds 2014 spelen wij in de klankruimte van intieme kerkjes een programma met songs van mijn jeugdidool Kate Bush op orgel en piano. Haar liedteksten vragen om uitbeelding terwijl haar verrassende melodielijnen mij uitdagen tot ‘Woeste Hoogten’.

Vanaf januari 2017 geef ik concerten, begeleid door diverse pianisten, waar ik Antieke Italiaanse Aria’s zing. Deze oude liederen vertellen over de eindeloze honger van de ziel en de zoektocht naar haar voeding in de natuur.

Mijn kinderen inspireren mij. Vincent droomde vroeger van molens en volgt nu zijn passie voor graan binnen en buiten Nederland. Hij maakte de foto’s voor deze website. Rosalie zingt en danst sinds haar geboorte, zij volgt haar hart en schrijft gedichten, zingt haar eigen songs en schoolt zich in het theatervak.